Τρικοκιά, Κράταιγος, Μουρτζιά, Μπουρμπουτζελιά, Τσαπουρνιά, Τσιατσιά, Ξαγκαθιά, γκρουτζιά, κουδομηλιά , μοσφιλιά , αγκούρτζακα, γλόγος ( Crataegus monoguna )

Είναι γένος της τάξης των ροδωδών που περιλαμβάνει περί τα 200 είδη.
Είναι θάμνος-δέντρο με ύψος από 5 έως 15 μέτρα, κοινός κυρίως στο βόρειο ημισφαίριο.

Τούφα, θυμαράκι, άγριο θυμάρι, αγριορίγανη ( Thymus serpyllum )

Πολυετής χαμηλή πόα, με ύψος μέχρι 40 εκατοστά, με βλαστούς φύλλα και άνθη, παρόμοια με του θυμαριού.

Ταραξάκο,πικραλίδα,αγριοράδικο,αγριομάρουλο( Taraxacum officinale )

Η πικραλίδα, είναι επίσης γνωστή ως «το δόντι του λιονταριού».

Σχoινόπρασο, κρεμμύδι (Allium schoenoprasum)

Το μικρότερο είδος από τα βρώσιμα κρεμμύδια με ύψος έως 30 εκατοστά..

Σφουρδάκλα, ζαμπλάκια, νεραγκούλα ( Ranunculus sardous )

Πόα μονοετής ή διετής, με όρθιους βλαστούς τριχωτούς ύψους, από 10 έως 50 πόντους ύψος.
Τα φύλλα της είναι τριμερή οδοντωτά.

Σκολίμπρι, σκόλυμος, σκόλιμπρος, σκόλυμπος, ασκόλυμπρος, σκόλιαντρος, ασπράγκαθο, σπαράγγι,σκουμπρόγλου (Μυτιλήνη)(Scolymus maculatus ή Scolymus hispanicus )

Είναι διετές ή πολυετές φυτό, που μπορεί να φτάσει το 1 μέτρο ύψος.
Έχει βαθιά χοντρή ρίζα και χοντρό κεντρικό βλαστό.

Σκίλλα η φθινοπωρινή, ( Scilla autumnalis ή Prospero autumnale )

Σύμφωνα με το σύστημα κατάταξης Cronquist, ονομάζεται Scilla autumnalis και ανήκει στο γένος Scilla της οικογένειας Liliaceae.

Σκίλλα ανοιξιάτικη, Σκιλοκρόμμυδο ( Scilla Verna )

Πολυετές μικρό φυτό, συνήθως φθάνει τα 5 έως 15 εκατοστά σε ύψος.
Δύο έως επτά φύλλα αναπτύσσονται από τη βάση του φυτού.

Σκαρολάχανο,παρθενούδι, σκαρόχορτο, σκαροβότανο, σκυλολάχανο, πρωτοθέριγο, πρωτοθέριγος, πρωτοθέρης, βροντοθέρι, φλώμος ( Mercurialis annua )

Είναι δηλητηριώδες μονοετές φυτό, δίοικο, ( δηλαδή άλλα φυτά είναι αρσενικά και άλλα θηλυκά ) έχει ύψος έως 50 εκατοστά, με στέλεχος διακλαδιζόμενο από τη βάση του, τρυφερό, λείο, ευθύ, τετραγωνικό, κλαδωτό.

Σκαμπιόζα, κουφολάχανο, σιτοθώρι ( Scabiosa tenuis ή Scabiosa stellata )

Πολυετές φυτό, με βλαστούς λείους, όρθιους ύψους μέχρι 1 μέτρο.
Φύλλα αντίθετα, τα κάτω αδιαίρετα οδοντωτά τα επάνω πτεροσχιδή, χνουδωτά.